Εποχιακές ιογενείς λοιμώξεις

Γράφει η ΜΑΡΙΑ ΚΑΨΑΛΑΚΗ*

Οι ιογενείς λοιμώξεις απασχολούν συχνά τον γιατρό, γιατί κατέχουν ένα μεγάλο μερίδιο της νοσηρότητας. Πολλές φορές το άτομο παρακωλύεται από τις συνήθεις δραστηριότητες του και μερικές φορές χρειάζεται νοσοκομειακή περίθαλψη.

Σ’ αυτό το άρθρο θα σας μιλήσω για τις ιώσεις που έχουν εποχιακή κατανομή. Θα μιλήσω με λίγα λόγια για το τι μας προκαλούν για να πάρουμε μία μικρή γεύση γι’ αυτές.

Αυτό όμως που θέλω να γίνει κατανοητό είναι ότι για τους ιούς τα αντιβιοτικά δεν έχουν καμία δράση και η αντιμετώπιση όταν χρειάζεται είναι υποστηρικτική για τον οργανισμό του πάσχοντα, για να μπορέσει το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου να δράσει και να απομονώσει το αίτιο.

Θα ξεκινήσω με το κοινό κρυολόγημα που ταλαιπωρεί αρκετά, αφού ένα παιδί μπορεί να αρρωστήσει 5-8 φορές τον χρόνο. Η υψηλότερη νοσηρότητα συμβαίνει στα 2 (δύο) πρώτα χρόνια της ζωής ή όταν πρωτοπηγαίνει το παιδί σε παιδικούς σταθμούς. 100 διαφορετικοί ιοί μπορούν να προκαλέσουν κοινό κρυολόγημα. Συμπτώματα που παρατηρούνται είναι: φταρνίσματα, βήχας, μύτη που τρέχει και αίσθημα κόπωσης, ο πυρετός συνήθως είναι χαμηλός ή μπορεί να απουσιάζει, είναι πιθανόν να συνοδεύεται από πόνους στους μυς, πόνο στο λαιμό, μάτια που τρέχουν και πονοκέφαλο.

Το κοινό κρυολόγημα συνήθως υποχωρεί μετά από μερικές ημέρες. Συμβαίνει κατά τη διάρκεια όλου του έτους, αλλά για το Βόρειο ημισφαίριο οι εξάρσεις του είναι από τον Σεπτέμβριο(περίοδος που ανοίγει το σχολείο) μέχρι τον Ιανουάριο.

Η γρίπη είναι νόσημα που συγχέεται με το κοινό κρυολόγημα αλλά προκαλεί βαρύτερη συμπτωματολογία. Η νόσηση αρχίζει απότομα και επικρατεί ο βήχας , ο πυρετός και οι μυϊκοί πόνοι. Ο χρόνος ανάρρωσης είναι μεγαλύτερος.

Η γρίπη είναι μία μεταδοτική ασθένεια που συμβαίνει συνήθως τον Χειμώνα από Δεκέμβριο, Ιανουάριο, Φεβρουάριο και κυρίως όταν ο καιρός είναι ψυχρός και βροχερός. Αυτό οφείλεται γιατί οι άνθρωποι μένουν περισσότερο σε κλειστούς χώρους, η βιταμίνη Ο δεν σχηματίζεται εύκολα στο δέρμα λόγω μειωμένης ηλιοφάνειας και στο ότι ο ιός επιζεί καλύτερα στο ψύχος.

Υπάρχουν 3 τύποι ιών ο Α, Β και Γ και συνήθως μεταλλάσσονται. Ιδιαίτερα ευπαθείς ομάδες πληθυσμού είναι οι διαβητικοί, καρδιοπαθείς, ασθματικοί, νεφροπαθείς, άτομα με μειωμένο αμυντικό σύστημα π.χ. καρκινοπαθείς, άτομα με aids και άτομα άνω των 55 ετών. Η νόσηση πολλές φορές είναι σοβαρή και επιβάλλει την εισαγωγή του ασθενούς σε Νοσοκομείο λόγω των επιπλοκών που προκαλεί. Μερικές φορές είναι θανατηφόρος. Πρόληψη προσφέρει ο εμβολιασμός και μερικές φορές ιδίως στην αρχή χορηγούνται ορισμένα φάρμακα ειδικά για τις ιώσεις.

Ο ιός της παραϊνφλουέντσας είναι μία ομάδα με 4 ορότυπους HPIV 1,2,3,4 και ανήκει στην κατηγορία των παραμυξοϊών. Ο τύπος 1,2 εμφανίζεται συνήθως το Φθινόπωρο ενώ ο τύπος 3 όλο το χρόνο. Ο χρόνος επώασης είναι 1-7 ημέρες. Είναι η δεύτερη πιο συχνή αιτία που προκαλεί φλεγμονές του κατωτέρου αναπνευστικού συστήματος σε παιδιά. Από το ανώτερο αναπνευστικό προβάλλει σαν κρυολόγημα με φλεγμονή στο λάρυγγα, ρινίτιδα, οξεία βρογχίτιδα και πνευμονία. Η πρόγνωση είναι δυσμενέστερη σε πρωτολοίμωξη και βρέφη.

* Επιμελήτρια παιδίατρος, Ευρωκλινική Παίδων