Πρωτάκια… οι νέοι πρωταγωνιστές

Γράφει η ΙΩΑΝΝΑ ΑΛΕΞΙΟΥ*

Η αρχή κάθε νέας σχολικής χρονιάς σηματοδοτείται από την επιστροφή στα θρανία. Όμως δεν είναι για όλους μια γνώριμη επιστροφή. Για τους μικρούς φίλους της Α΄ Δημοτικού είναι ένα τεράστιο ξεκίνημα, τις περισσότερες φορές γεμάτο αγωνία.

Παρόλο που είναι γεμάτα περηφάνια για το πόσο έχουν μεγαλώσει, ο φόβος του αγνώστου παραμένει. Όσο κι αν οι γονείς προσπαθούν να μεταδώσουν στο πρωτάκι τον ενθουσιασμό τους, και την πεποίθηση ότι όλα θα είναι ωραία στο καινούριο μεγάλο σχολείο, καθώς πλησιάζει η μέρα του αγιασμού, η ανησυχία του παιδιού μεγαλώνει.

Η ανάγκη προσαρμογής σε νέα δεδομένα αποτελεί στρεσογόνο παράγοντα. Θα πρέπει να κάνουν νέες γνωριμίες, να λειτουργήσουν σε νέο περιβάλλον, να έχουν καινούριο δάσκαλο /α, να ακολουθήσουν νέες ρουτίνες, διαδικασίες και κανόνες.

Ο δάσκαλος ή η δασκάλα που θα αναλάβει τα παιδιά της Α΄ τάξης ασφαλώς είναι ο άνθρωπος κλειδί. Είναι το πρόσωπο που με τις κατάλληλες τεχνικές θα υποδεχτεί ένα σύνολο ατόμων και θα αρχίζει να χτίζει την ομάδα – τάξη.

Τις πρώτες ημέρες στόχος είναι η προσαρμογή και η δημιουργία ενός κλίματος εμπιστοσύνης και ασφάλειας για να μειωθεί το αίσθημα της μοναξιάς που νιώθουν. Η κουβεντούλα για τις διακοπές του Καλοκαιριού είναι μια καλή εισαγωγή, και κάνει τα παιδιά να χαλαρώνουν λίγο. Παιχνίδια γνωριμίας μπορούν να γίνουν σε μικρές ομάδες. Ένα χάρτινο μπαλάκι κυκλοφορεί στην ομάδα και όποιος το έχει, λέει δυνατά το όνομά του. Επίσης, προτείνεται μια δραστηριότητα ζωγραφικής σε μακρόστενες λωρίδες χαρτιού, οι οποίες μετά την ολοκλήρωση γίνονται κρίκοι μιας αλυσίδας που συμβολίζει την ομαδικότητα.

Πληροφορίες που ενισχύουν την αίσθηση ελέγχου των μικρών μαθητών πάνω στο περιβάλλον και κατά συνέπεια μειώνουν το άγχος τους όπως: επεξήγηση του προγράμματος, του αριθμού των διαλειμμάτων, της ώρας λήξης των μαθημάτων, αναφέρονται την πρώτη ημέρα και επαναλαμβάνονται όποτε χρειάζεται.
Οι κανόνες της τάξης, και η αποδεκτή συμπεριφορά επεξηγείται από το δάσκαλο /α τις πρώτες ημέρες.

Εκπαιδευτικοί και γονείς από κοινού θα πρέπει να δημιουργήσουν σχέση συνεργασίας.

Από νωρίς θα πρέπει να έρθουν σε επαφή, προκειμένου οι γονείς να αναφέρουν στο δάσκαλο /α πληροφορίες που θεωρούν ότι θα βοηθήσουν την προσαρμογή του παιδιού και να ενημερωθούν για τον αναμενόμενο βαθμό εμπλοκής τους στη μελέτη του παιδιού τους.

Μια καλή σχέση γονέα – δασκάλου βοηθά τα παιδιά να έχουν θετικά συναισθήματα για το σχολείο και να έχουν καλύτερη επίδοση. Εάν ο γονέας δείχνει εμπιστοσύνη στον εκπαιδευτικό, θα τον εμπιστευτεί και το παιδί και θα έχει την αίσθηση ότι τα σημαντικά πρόσωπα στη ζωή του συνεργάζονται αρμονικά προς όφελός του.

*Σχολική Ψυχολόγος