Αθήνα, 14-11-2019

Πόσα τσιγάρα την ημέρα καπνίζει το παιδί σου;

«Είμαστε η μόνη χώρα που απαγορεύονται τα τασάκια αλλά επιτρέπεται το κάπνισμα!», μου είπε ένας φίλος χαριτολογώντας για τον «αντικαπνιστικό νόμο». Αν ρωτήσεις σε καφετέρια που δεν έχει τασάκια αν επιτρέπεται το κάπνισμα, θα σου πουν όχι αλλά θα σου φέρουν ένα ρεσό, ίσως με μια βρεγμένη χαρτοπετσέτα μέσα και θα σου πουν «Καπνίζεις με δική σου ευθύνη!»
Την ευθύνη για το παθητικό κάπνισμα των μη καπνιστών όμως ποιος την παίρνει;


Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν εφαρμόζει το νόμο για το παθητικό κάπνισμα.


Υπήρξα καπνίστρια για χρόνια. Το λάτρεψα και το μίσησα. Μου έκανε παρέα και μου έκανε κακό. Έχασα τη γεύση μου, την όσφρηση μου, την καλή αναπνοή μου. Δεν μπορούσα να καταλάβω πως νιώθει ένας μη καπνιστής όταν φυσούσα με θράσος τον καπνό μου στο «μέρος μου». Γιατί να τον πειράξει τον άλλο; Μα φυσικά γιατί ο καπνός δε μένει ποτέ στο «μέρος σου»! Μπαίνει στον αέρα του άλλου. Και τον αναγκάζεις να τον αναπνέει!

 

Ο καπνός είναι το μόνο νόμιμο προϊόν που σκοτώνει όταν χρησιμοποιείται σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή.

Όταν σταμάτησα να καπνίζω γνώρισα έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο! Ένα κόσμο που θα καπνίσεις και θα καπνιστείς είτε το θες είτε όχι! Εγώ δεν το ήθελα! Και όμως, κάθε φορά που βρισκόμουν σε χώρο με καπνιστές είτε ανοιχτό είτε κλειστό (το τονίζω, δεν έχει σημασία) έπρεπε να καπνίσω και εγώ! Ο λαιμός μου πονούσε, ανάσαινα βαριά όπως τότε που κάπνιζα και τα ολόφρεσκα ρούχα και μαλλιά μου ήταν πια καπνισμένα και ανυπόφορα πάνω μου.

 

Τα στοιχεία δείχνουν ότι κάθε χρόνο περισσότερα από 5 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν εξαιτίας της χρήσης προϊόντων καπνού, ενώ περισσότεροι από 600.000 θάνατοι μη καπνιστών αποδίδονται στο παθητικό κάπνισμα.


Μεγάλωσα σε μια κοινωνία που το παθητικό κάπνισμα για τα παιδιά ήταν η νόρμα. Κάπνισμα παντού και πάντα, στο σπίτι, στο σχολείο (ναι είχαμε δάσκαλο στο δημοτικό που κάπνιζε την ώρα του μαθήματος), στο πάρκο, στις συγκεντρώσεις, στις ταβέρνες, στις καφετέριες, όπου μπορείς να φανταστείς. Τα τελευταία χρόνια μόνο το κάπνισμα παίρνει τη θέση που του αξίζει σιγά σιγά και αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει «παθητικός καπνιστής» ειδικά όταν αυτός είναι βρέφος ή παιδί!

 

Παθητικό κάπνισμα είναι η εισπνοή καπνού από τα τσιγάρα που καπνίζουν άλλοι άνθρωποι γύρω μας.

 

Η ρύπανση από το κάπνισμα σε έναν κλειστό χώρο παράγεται από:

Την εκπνοή του καπνιστή (mainstream smoke)

Το ίδιο το τσιγάρο που καίγεται (sidestream smoke)

Το “Τριτογενές Παθητικό Κάπνισμα” ή “καπνός …από τρίτο χέρι” (third-hand smoke) δηλαδή το αόρατο τοξικό μίγμα που προσκολλάται στα μαλλιά, στα ρούχα των καπνιστών και στα αντικείμενα ενός χώρου καπνίσματος (έπιπλα, χαλιά, κουρτίνες). Το τοξικό αυτό μείγμα περιέχει βαρέα μέταλλα, καρκινογόνες ουσίες και ραδιενεργά στοιχεία, ικανά να μολύνουν ένα παιδί που ανυποψίαστο μπουσουλάει στο πάτωμα και κατόπιν βάζει τα χέρια του στο στόμα. Το τριτογενές κάπνισμα παραμένει, έστω και αν ο χώρος αυτός αεριστεί.


Η έκθεση στο παθητικό κάπνισμα για τους ενήλικες, πόσο μάλλον για τα παιδιά είναι εξαιρετικά επικίνδυνη και αυτό γιατί όταν κάποιος καπνίζει σε ένα τόσο μικρό και κλειστό χώρο όπως είναι το αυτοκίνητο εκθέτει τους συνεπιβάτες του σε τοξικά αέρια, σε επίπεδα πολύ μεγαλύτερα από αυτά που ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος και η EPA θεωρούν επικίνδυνα.

 

Σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν καταγραφεί 150.000 θάνατοι παιδιών σε ετήσια βάση από το παθητικό κάπνισμα.

 

Το μεγάλο μου παράπονο είναι ότι ακόμη και τώρα που είμαι έγκυος, βρίσκομαι συχνά σε χώρους με τον μικρό μου, όπου οι άνθρωποι γύρω μου, γνωστοί και άγνωστοι, φαίνεται ότι αγνοούν ότι δεν επιτρέπεται να εκτιθόμαστε στον καπνό τους.


Το παθητικό κάπνισμα αποτελεί μία σκληρή μορφή βίας και παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ασκείται κυρίως σε μικρά παιδιά, έγκυες γυναίκες, ανθρώπους με αναπνευστικά ή καρδιαγγειακά νοσήματα και εργαζόμενους που υποχρεωτικά εκτίθενται σε καπνό τρίτων.



 

Πηγή: www.amea-care.gr

 

Τελευταία Νέα

Παιδικό πάρτυ