Αθήνα, 20-05-2019

Παχύσαρκα παιδιά: χρειάζεται… ο συνδυασμός ψυχολογικής και διατροφικής υποστήριξης

Γράφει ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΕΚΑΚΗΣ*

 

 

Επιφανειακά οι διατροφικές διαταραχές, προβάλλονται σαν να μην είναι τίποτα άλλο παρά μια επικίνδυνη ιδεοληψία με τα τρόφιμα και το βάρος, αλλά στην πραγματικότητα είναι συμπτώματα βαθύτερων συναισθηματικών προβλημάτων. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι για τα παιδιά, το βάρος είναι μόνο ένα σωματικό σύμπτωμα, ενώ είναι πιθανό να υπάρχει μια βαθύτερη συναισθηματική σύγκρουση που χρειάζεται να επιλυθεί.

 

Τέτοια είναι: 

Έντονη πίεση αποδοχής, απόδοσης και υποχρεώσεων.
Χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Απαισιόδοξη εικόνα του εαυτού τους σε σύγκριση με τα άλλα παιδιά ή αδέλφια.
Προσπάθεια για ικανοποίηση και πλήρωση «κενών».
Ανεπαρκής επιβράβευση και υποστήριξη εκ μέρους των γονιών.
Έλλειψη φυσικής και συναισθηματικής, ουσιαστικής, παρουσίας και συμμετοχής των γονιών.
Κακή ή ανεπαρκής διατροφική παιδεία και συμπεριφορά εκ μέρους των γονιών
Σε πολλές περιπτώσεις, επίσης, τα παιδιά «θυματοποιούνται».
Από ποιους; Από εμάς!

 

Καλούνται δηλαδή:
Να μας μοιάσουν.
Να πετύχουν εκεί που εμείς ,επίσης, πετύχαμε ή αποτύχαμε.
Να γεμίσουν ελλειμματικές σχέσεις με τους συντρόφους μας.
Να εκπληρώσουν ανεκπλήρωτα όνειρά μας.
Να καλύψουν δικές μας φοβίες και προσδοκίες.
Να βρουν γρήγορα, εύκολα και μόνα τους τον δρόμο τους ή καλύτερα να ακολουθήσουν αυτόν που τους επιδεικνύουμε εμείς.

 

Παχύσαρκα παιδιά σήμερα… πιθανοί νοσηροί ενήλικες αύριο

 

Τα ακόλουθα είναι μερικά από τα πιθανά ψυχικά χαρακτηριστικά που θα τα ακολουθήσουν στην ενήλικη ζωή τους.

Σύνδρομο κατωτερότητας: συναισθήματα ανεπάρκειας και ανικανότητας. Άσχημη εικόνα του εαυτού τους καθώς και αντίληψη για τους ίδιους. Θεωρούν ότι έχουν μια προβληματική εικόνα ανεξάρτητα από πως είναι στην πραγματικότητα. Βιώνουν μια αίσθηση εσωτερικού κενού, αβεβαιότητας ακόμα και απελπισίας καθώς και έλλειψης αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης. Φοβούνται την κρίση των άλλων. Αισθάνονται αυτοπεποίθηση εάν χάνουν βάρος αλλά βιώνουν συναισθήματα αναξιοσύνης και της ενοχής εάν πάρουν. Θεωρούν ότι δεν αξίζουν για καλά πράγματα ή να είναι ευτυχείς.

 

Κατάθλιψη: ευμετάβλητη διάθεση, συναισθήματα απόγνωσης, ανησυχίας, απομόνωσης και μοναξιάς. Οξύθυμοι, αποξενωμένοι, έχουν κακές σχέσεις ή σχέσεις εξάρτησης. Αισθάνονται συχνά ότι δεν αξίζουν, απογοητεύονται .

 

Ενοχή: αισθάνονται ένοχοι, επειδή θεωρούν ότι δεν έχουν ικανοποιήσει τις προσδοκίες άλλων. Προσπαθούν για το τέλειο σώμα και για μια αίσθηση ελέγχου της ζωής τους γενικότερα. Το ψέμα για την κατανάλωση τροφίμων (και όχι μόνο) γίνεται μέρος της καθημερινότητας, όπως και πολλές φορές, η χρήση καθαρτικών, διουρητικών, οι στερητικές δίαιτες, η υπερβολική άσκηση ή αντίθετα αφήνονται εντελώς.

 

Τελειοθηρία: επιθυμούν να επιτυγχάνουν σε ότι ασχολούνται. Συχνά έξυπνοι και δημοφιλείς. Βρίσκονται σε διαπροσωπικό ανταγωνισμό, σε σχέση με τους γονείς (όσο μεγάλοι και αν είναι σε ηλικία) ή και επαγγελματικό ανταγωνισμό . Η επιθυμία τους να είναι συνεχώς καλύτεροι και αποδοτικότεροι οδηγεί σε καταστρεπτικές συνήθειες. Αυτές οι τελειοθηρικές συνήθειες ενισχύονται συχνά όταν λαμβάνουν φιλοφρονήσεις για την απόδοσή τους, την πιθανότητα κατάκτησης μιας καλύτερης επαγγελματικής θέσης, ενός καλύτερου συντρόφου ή απλά μια καλύτερη εμφάνιση. Όταν αισθάνονται ότι έχουν αποτύχει να φθάσουν στον καθορισμένο στόχο συχνά κατηγορούν χωρίς λόγο τον εαυτό τους για την αποτυχία τους προσπαθούν να αυτοτιμωρηθούν. Η τιμωρία εμφανίζεται συχνά υπό μορφή βουλιμικής τάσης έτσι ώστε η υπερβολική λήψη τροφής να καλύψει τα «κενά».

 

Παθολογικές οργανικές καταστάσεις: σιγά - σιγά δημιουργούνται σοβαρές απειλές για τη σωματική υγεία. Έντονα παθολογικά συμπτώματα από ημικρανίες και αφυδάτωση, ορμονική ανισορροπία, μείωση σημαντικών μέταλλων στο σώμα, έως παθολογία ζωτικής σημασίας οργάνων και συστημάτων, αυτοάνοσες και εκφυλιστικές παθήσεις.

 

Ο σταδιακός εκφυλισμός του οργανισμού ενισχύεται σε όλη την διάρκεια της ζωής του και από την επιβάρυνση των διαφόρων συμβατικών-φαρμακευτικών θεραπειών που συνήθως αναγκάζεται να ακολουθήσει.

Η λύση; συνδυασμός διατροφικής και ψυχολογικής υποστήριξης.

 

Σταθερή είναι η άποψή μου ,ότι είναι αναγκαίο, διεξοδικό και αποτελεσματικό τα προγράμματα που στοχεύουν στην μόνιμη και χωρίς αρνητικές επιπτώσεις, απώλεια βάρους, να μην εμπεριέχουν μόνο επιστημονικά τεκμηριωμένες πληροφορίες όσον αφορά την ζωτική σημασία της διατροφής.

 

Πάρα πολλά έχουν ειπωθεί για δεκάδες «δίαιτες» «θερμίδες» «ποσότητες» ή «τρόπους», οι οποίοι αποτυγχάνουν παταγωδώς.

 

Καταλυτικός είναι ο παράγοντας της ψυχολογικής υποστήριξης. Ένα συνδυαστικό πρόγραμμα με την καταλυτική βοήθεια της ψυχολογικής υποστήριξης, μπορεί να δώσει την ευκαιρία στην διαχείριση του βάρους. Ευκαιρία στο να διαχειριστεί και τον ψυχολογικό του κόσμο. Ψυχολογικός κόσμος ο οποίος ,πάντα, πρωταγωνιστεί.

 

 

* Γεώργιος Λεκάκης, ND, Ψυχολόγος, Φυσιοπαθολόγος, Ειδικός Διατροφολόγος, Υπεύθυνος Κέντρου «Ισορροπία», www.isoropia.gr 

Τελευταία Νέα

Παιδικό πάρτυ