Αθήνα, 20-05-2019

Παραμύθι μύθι μύθι…το κουκί και το ρεβύθι…

Γράφει η ΕΥΗ ΜΕΡΓΙΑΛΗ*

 

Στη σημερινή εποχή οι γονείς με την πολύωρη απουσία τους από το σπίτι, περνούν ολοένα και λιγότερο χρόνο με τα παιδιά τους. Ακόμα και τις ώρες που είναι μαζί θέλουν να χαλαρώσουν χωρίς να επικοινωνούν ουσιαστικά με το παιδί τους.

 

Αποτέλεσμα αυτού του ρυθμού ζωής, είναι οι γονείς να μην έχουν πραγματική επικοινωνία με το παιδί. Το πηγαίνουν στο σχολείο, στο στέκι, στο ποδόσφαιρο, στο μπαλέτο κ.λπ και δεν μένει χρόνος για να επικοινωνήσουν με το παιδί τους, ούτε καν να μάθουν πως πέρασε τη μέρα του, τι το ενθουσίασε ή το εντυπωσίασε ή το στενοχώρησε.

 

Αυτό, πέρα από τις άλλες συνέπειες που έχει, δημιουργεί ένα φτωχό γλωσσικό περιβάλλον γιατί η γλωσσική επικοινωνία γίνεται μόνο για αναγκαία και καθημερινά πράγματα. Λείπει ο γονιός ή η γιαγιά και ο παππούς, που κάθονταν στο σπίτι με τα παιδιά, διαβάζοντάς τους παραμύθια, παίζοντας και συζητώντας μαζί τους.

 

Έχει παρατηρηθεί ότι τα παιδιά προσχολικής ηλικίας που τους διαβάζουν ή τους αφηγούνται παραμύθια και ιστορίες έχουν πιο πλούσιο λεξιλόγιο, αναπτύσσεται η φαντασία του παιδιού και το παιδί κατανοεί τη χρήση και την αναγκαιότητα του γραπτού λόγου. Αρχίζει να αναδιηγείται το αγαπημένο του παραμύθι ή να ρωτάει «τι λέει εδώ;», δείχνοντας τις προτάσεις κάτω από την εικόνα που το εντυπωσίασε. Τα παιδιά αυτά μαθαίνουν να αγαπούν τα βιβλία και όταν μάθουν να διαβάζουν, δεν μένουν στα σχολικά βιβλία, αλλά διαβάζουν και εξωσχολικά.

 

Σ’ αυτό, σημαντικό ρόλο παίζει και η ύπαρξη δανειστικών βιβλιοθηκών σε σχολεία, σε νηπιαγωγεία, στο «στέκι του παιδιού», ώστε να μπορεί το κάθε παιδί, ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση των γονέων του, να διαβάζει τα βιβλία που θέλει.

 

Επίσης σημαντικός παράγοντας για να αγαπήσουν τα παιδιά το διάβασμα είναι η στάση των γονιών. Γονείς που διαβάζουν, καθώς τα παιδιά τους μιμούνται στη νηπιακή ηλικία, παρακινούνται να διαβάσουν από την εικόνα των γονιών που διαβάζουν βιβλίο, εφημερίδα ή περιοδικό.

 

Το βασικότερο όλων όμως είναι, ειδικά στην προσχολική ηλικία, να μην χαθεί η επαφή παιδιού-γονιού-παραμυθιού, γιατί πέρα από την καλή σχέση που αναπτύσσει το παιδί με το βιβλίο και την γλωσσική ευχέρεια που αποκτά τα παραμύθια στην παιδική ηλικία «από τη μαμά» ή «τον μπαμπά», συντελούν στην ψυχική ισορροπία του παιδιού.

 

*Νηπιαγωγός, Βόλος, Μαγνησία

Τελευταία Νέα

Παιδικό πάρτυ